برگ پاییزی . ادبی

کیستی که من اینگونه به اعتماد

نام خود را با تو می گویم

کلید خانه ام را در دستت می گذارم

نان شادی هایم را با تو قسمت می کنم

به کنارت می نشینم و

بر زانوی تو

اینچنین آرام به خواب می روم؟

کیستی که من

اینگونه به جد

در دیار رؤیاهای خویش

با تو درنگ میکنم؟

کیستی؟

کیستی؟

احمدشاملو